Reflectie

 

Dit ben ik, Dit is mijn spiegelbeeld

wat ik zie, wat ik voel

Bepaal ik elke dag weer zelf

ik kan zeggen wat ben jij mooi

als ik het zeg en kijk voelt het als een compliment

Maar hoelang geloof ik dat

Jij bent mooi

Jij bent het waard

Jij bent tot meer dan je denkt in staat

Hoe lang geloof ik de waarheid

 

En mijn ogen, mijn ogen zijn mooi

Ik zie de wereld en het ontdooit sneller dan het bevriest

Ik heb gezegd dat ik om mij heen eigenlijk liever positieve mensen verkies

Omdat het verlies altijd blijft bestaan door in die negatieve spiraal te gaan

Ik wil mensen die beloven meer in zichzelf te geloven

Die een ander ook een kans geven om te leven vanaf boven

Dat is niet dood, dat betekent gewoon groot

dat betekent gewoon groot

 

Ik wil mensen om me heen zoals mezelf dan zal ik zelf ook moeten groeien

Dus zal ik ook moeten staan en geloven dat wie hier voor mij staat in dit spiegelbeeld

Belangrijk is,  liefde verdient en zorg

Oh kijk naar dit lichaam van een vrouw

Zie alles wat ze zijn kan voor haarzelf en voor een ander

Als zij geloofd in wie ze kan zijn

 

Kijk, kijk, naar dit lichaam en naar dit mens

Die voor je, zie haar zoals ze hier staat

En niet zoals zij door jouw gedachten is geworden

Zie jezelf voor wie je bent

En open jezelf voor een ander

Want je kan stralen als

Zon en kernenergie zonder kwalijke effecten

Jij kan hebben al die energie

En heb geen zorgen

Jij mag groot staan en groot maken

Jouw kracht straks overdragen

Ik zeg als je spreekt laat het woorden zijn die raken

 

Als je makkelijk spreekt laat je woorden je dan verder dragen

Voel je nooit of te nimmer verlaten

Maar gelukkig alleen

Hier staat voor mij mijn spiegelbeeld

Dit is wat ik zie dat ik ben

En ben ik ook omdat ik het geloof

Mijn hoofd, mijn ogen, mijn neus, mijn mond, mijn schouders

Ze kunnen recht, mijn schouders kunnen recht

Ik hoef niet terug naar de aarde met mijn schouders

 

ik zie een lijf dat van een vrouw

Dat best aantrekkelijke wezen

Dat liefde kan geven aan wie het bemind

Ik zie

Mezelf

Ik zie mezelf hier staan voor de spiegel

Ik zie vooral mijn ogen en wat daar in leeft en dat ziet er goed uit

Ik zeg geloof

In de eerste plaats in jezelf

In wat jij kan en wat jij hebt

In de tweede plaats de mensen om je heen

Wat zij hebben, wat zij kunnen, wat ze geven, wat ze toe komt

Wat ze mogen beleven

In de derde plaats geloof in het universum

Geloof in de wereld en dat de liefde altijd groter zal zijn dan de haat

Kijk jezelf elke ochtend in de spiegel en zeg woorden

Die als je ze vaak genoeg herhaald gaat geloven

Zeg ik, ik ben mooi

Ik ben aantrekkelijk

Ik ben een vrouw

Ik ben krachtig

Ik mag er wezen

Ik maak wezenlijk verschil hier op de aarde

Ik ben belangrijk

Ik heb een glimlach

Ik heb een positieve energie

En ik ben wat waard

En jij bent ook

Belangrijk

Begin met liefde voor jezelf

Dan wordt haat zo moeilijk te blijven dragen

Want het past niet langer in je lijf

Omdat daar binnen al die liefde geen plaats overblijft voor haat

En ongenoegen, nee,

Welkom spiegelbeeld

Welkom ik

Welkom in vandaag

Jij hebt vierentwintig uur in deze dag en alles mag

Het mag snel en het mag traag

Zolang het mantra blijft bestaan

Jij bent mooi

Jij mag er zijn

Jij bent tot grootsheid in staat maar laat het klein

Geboren, voel je snel geborgen

Heb niet te veel zorgen

Spring, geniet en welkom in vandaag

Welkom in vandaag

 

Ik heb mezelf niet gezien in de spiegel

Ik zag mezelf maar elke dag weer anders

En als ik lach is het alsof er iemand naar me lacht

En ik weet wel elke dag dat is mijn spiegelbeeld

Maar als ik lach dan voel ik mij gelukkiger

Kijk naar de wallen, de vorige dag

Ik zeg lach naar jezelf in het spiegelbeeld

Kijk naar het uitzicht van geluk

En al voel je je verdwaald in deze wereld

Wie je bent dat kan niet stuk

Wie je bent en dat is geweldig weet je

Ookal alles kan veranderen

je hoeft niet

Goedemorgen

oorworm bomba estéreo- soy yo

Een lied om te vieren wie je bent en trouw te blijven aan jezelf. Een ode aan iedereen die zichzelf durft te zijn ook en zeker als je het gevoel hebt dat je tegen de stroom in vaart. “trek het je niet aan als ze je niet accepteren, als ze kritiek hebben zeg je gewoon, ik ben het mezelf”

Moeder aarde

 

Lik de vruchten, geef ze water

Manipuleer ze genetisch tot ze overal in de aarde groeit.

Laat haar woekeren, snij haar niet bij

Draai in haar as, neem een passer en meet hoeveel cirkels ze rond is

Kneed een ridderpak tot zorgmantel

 

IMG_20161127_145801.jpg

 

 

Laat zien dat je dagen reizen kan voor een gezonde voedingsbodem

Je haar tegen je binnenzak tegen je hart meevoert

Zie in haar wangen de avondgloed van de ondergaande zon

Warm rood licht tegen je aan, ze is je warmtebron

Zal je nooit verbranden als je haar ruimte respecteert

 

IMG_20161203_133044.jpg

Beklim de hoogste berg, maak een vlag

Gooi een touw als een lasso om haar lenden en trek haar in een zucht de top op

Laat haar vliegen

Neem een vlieger mee en vang wind terwijl je op de uitkijk staat

Span een touw naar beneden, absyl, spuit een stukje berg in je aderen

Zodat je voortaan overal rotsvast van overtuigd kunt zijn

 

img_20161130_175523

Vang een lawine in een fles en gooi hem de zee in

Zodat hij tijdens jullie strandvakantie op Gran Canaria

Opengaat en duizen schelpen het strand op spuwt

De breekbaarheid van de zee spelt haar lievelingsgedicht op het zand

Iets van Bart Moeyaert met “als de zee zich zelfs bedenkt”

 

ZIJ IS DE MOOISTE

ZIJ IS DE MOEITE WAARD

 
Als je dat doet  voor een vrouw zal ze als klimop om je heen groeien

Steeds sterker in bloei

Ze zal je nooit overwoekeren, neemt de ruimte in die ze verdient

Als je de berg niet meer opkomt, komt ze voor je op

Loopt nooit over, want ziet niets groener aan de overkant

Kruipt in je binnenzak, hart op hart hetzelfde ritme

Jullie dansen zonder te bewegen

 

 

img_20161206_145013

Zij is de ondergaande zon

Jij de top van de berg die haar

Het beste zicht op zichzelf geeft

Ze schijnt van je te houden

Ze wilt niet zakken van vanavond

Morgen komt ze terug op voor je op

Omdat ze ervoor gemaakt is

Black friday

Koop

Geef je over
aan het bloed
Van de klaproos
Vul je zakken
Met in lucht verpakte
Eendagsvliegen
Die een tijdelijk defect
Aan hun vleugels hebben
Vul je hoofd met volgens de letter niet goed ingevulde
Kruiswoordraadsels maar begrijp
Dat de waarheid niet zwart wit is
Leg maanzaad op de toonbank
Roep dat het heelal verpakt zit
In onkruid dat de oorlog overleefde
Smelt kredietkaarten en maak er een dildo mee
Penetreer een bankautomaat tot je een pincode wordt gevraagd. Brul: het kapitalisme is een lul
Neem zoveel mogelijk geld op
Doe het in een papierversnipperaar
Sluit jezelf op in een lege kamer, plak
Betaalbaar leven is een puzzel
Ga door tot je de huur weer kunt betalen
ga de eerste winkel binnen
Koop hem leeg, koop een winkel
Verkoop in je winkel wat je leeg kocht
Aan iets duurdere prijzen maar met korting
Zodat je op hetzelfde bedrag uitkomt
Aanvaard geen cadeaubonnen
Hang een netje achter de kassa en span er een balk voor
Zo zal je goed verdienen
Want als je goed verdient mag het maanzaad
De soep in en hoeven we niet te klappen
Voor de consument

Landen als reiziger

Nog vier nachten slapen en ik vlieg terug naar Brussel, ben ik klaar om te landen, om bekende grond onder mijn voeten, om zus, om dochter, om vriendin, om dichter, om werkmaker, om huiszoeker, om mezelf. Met een glas vodka in een airbnb kamer in een bed vol met zeezand en vocht van de badkamer in de vorm van een wereldkaart, vraag ik me af of landen iets is waar je je op kunt voor bereiden of het iets is dat gebeurd. Eerst was ik bezig met aankomen, de nieuwe plek in me opnemen en nu ben ik bezig met weggaan en dan stelt een mens zich de vraag, wanneer land ik op deze grond. er is hier de zee en daar de koude die een brailleboek van mijn lijf zal maken. Ik zeg, ik ben genoeg. er zijn mensen die me dat laten geloven en vaak geloof ik het ook zelf, iedereen is genoeg, er is geen tijd over voor alsof, alles moet puur, als moet echt en alles moet duidelijk, vaagheid is als die sponsvingers die je krijgt als te lang in bad blijft zitten, je kan er beter objecten mee in het water grijpen en we leven op het land. Ik zeg, ik ben genoeg, ik teken met mijn voeten figuren in het zand, terwijl de zee me troost en mijn tekening opeet, het ogenblik blijkt weer het belangrijkste moment, heel het leven zit er in en als je leeft voor wat je gelukkig maakt, wat je nodig hebt om volledig jezelf te zijn, ontvouwd het leven zich als een quechua tent, niet meer in een zak te krijgen en dan staat je leven daar, dan ben je er ook meer voor je omgeving,, er is te weinig tijd om te doen alsof, zekerheid is de cocaïne van de 9 to 5 mensen, we snuiven het op tot we onszelf verliezen en niet meer zonder kunnen. Ik ben net afgekickt, al heb ik soms een terugval, het smaakt zo goed, zekerheid, het geeft garantie, het is een gemakkelijk gesprek. Dingen doen zodat andere mensen je aardig vinden, waar je zelf niet gelukkig van wordt, daar is het leven te kort voor, daar worden we geen mooie mensen van, we worden mooie mensen door onszelf liefde te geven, als een plant water en ons zachtjes te wiegen met de woorden dat alles wat je voelt mag en dat elke emotie nodig is en dat je leven is als het behangpapier van een huurhuis in de stad, veel laagjes die niet van elkaar los te maken zijn. het is bijna tijd om terug naar België te gaan en dat ik hier nu dit moment heb is een grotere landingsbaan dan de effectieve in chaleroi, hier kom ik aan en ik neem de landing mee naar huis.

Aarde

Ik las ergens dat grenzen littekens zijn van onze aarde en er ons erover heen bewegen altijd het tussen hier en daar aangeeft, een voetstap tussen, waar we wonen en vanwaar we niet zijn. Dit land is, hoort mij niet meer toe dan een ander.

hoe de stilte klinkt, langs de rotswand, hoe de bocht buigt in de plooi van de bergwand hoe rotsen als kruimels van brood, hoe groen lijkt op spinazie of broccoli, een huis eenzaam is ver weg van spinaziemuren en de echo van honden
die de wereld hoe de bomen rust vinden in de mensen die er niet zijn, hoe het water, hoe alles in de natuur buiten ons heen bestaat, hoe wij met onze ademhaling de geschiedenis kunnen uitwissen omdat we ze willen bewaren.

De nacht van de poëzie 2016

Waar is de pen?  (Er waren geen pennen, bijna geen pennen op de nacht van de poëzie)

Alles begint bij Charlotte (Altijd en nu ook letterlijk, waar kunnen we blauw door vervangen?)

Alles komt terug  (blauw, varkens, hoe wij Nederlanders omgaan met vluchtelingen)

Caterpillar heeft geen boomgaard meer alleen ladders  (Charles Ducal)

Een varken sluit je op in je huis om jezelf vrij te maken (K.Michiel)

dan laat je het los om te dromen (Edward van Den Vendel)

Boekhouden, hou je boeken of hou je ervan, telt het hoeveel je van boeken houd of tel je liever hoeveel boeken je houdt?  (weet niet meer wie dit woord gebruikte, de nacht was lang)

We wachten op het smelten (van de zwarte inktprop, dat alle ellende mag verdwijnen als sneeuw voor de zon, maar inkt kan je alleen wegwassen met melk, dus eerst oude koeien uit de sloot halen, ze uit hun pensioen halen, ze uitmelken en dat over de open wonde van de samenleving gooien, succes verzekerd)

Kopjes kunnen niet schuifelen in de loopgraven daarom zijn er kartonnen wegwerpbekers

(nadat kopje nummer 23 zich rammelend tot de fout getimede triangel maakte in het orkest van het achtergrondgeluid)

Als mijn hart niet klopt klap ik alleen dicht niet met mijn handen (soms klapte ik als een otter die net uit het water kwam bij het horen van woorden, dan weer te ontroerd om mijn handen te bewegen, een otter die zich realiseert dat de poolkappen smelten en dat zijn vinnen op elkaar plaatsen de top kan doen breken, waardoor hij zelf terug in het water glijdt)

Check cheque welke cheque? maar wel Check ( wie wordt die nieuwe dichter des vaderlands waarvoor er helemaal geen torenhoge verwachtingen zijn als je imposante Anne Vegter opvolgt)

Kunnen twijfelen aan vanzelfsprekendheden ( Als Nederlander in een klas voor Belgen de geschiedenis van de andere kant zien, of hoe Joke aangekondigd werd door Ester Naomi Perquin, hoe ik zelf als Nederbelg niet weet aan welke kant ik sta of mag staan en wat er meer waar is, dat iedereen zijn eigen waarheid heeft en dat die klopt voor iemand)

Een mislukte Joost zijn (Wat je niemand gunt, maar hoopt dat iedereen is die poogt te slagen in dat opzet)

Verdwalen in de gangen en de weg vragen naar buiten omdat er zoveel boeken staan dat je de uitgang niet meer ziet, omdat je hem niet wilt zien, maar je moet wel, anders kom je niet meer thuis, al voelt deze schouwburg ook heel welkom

 

23.38 De laatste nachttrein naar huis nemen

Het gevoel iets gemist te hebben en toch zo veel meegemaakt

Op mijn GSM speelt bazart zonder dat ik dat zelf instelde, zo is mijn avond

in het gangpad van een volle nachttrein

Goud in de tunnels